Onze eerste pupjes

 

Op dinsdagochtend, 11 juni 2019, hebben drie pupjes het levenslicht gezien. Drie prachtige kleine wezentjes, fraai van kleur. Onze lieve Ayla gaf tijdens de bevalling geen krimp en om vijf uur kwam het eerste jong, een reutje. En dan zie je hoe mooi de natuur is. Direct begon Ayla haar eerste kindje te likken en vond het pupje één van haar tepels. Een uur later volgde het tweede. Opnieuw een reutje, ook hij was net als zijn broertje, heel mooi van kleur. Binnen de kortste keren lagen de twee jongens, beiden licht van gewicht, aan de tepels van moeder.
Ruim een uur later volgde het derde pupje. Een teefje. Heel klein en zij had het moeilijk.
Zij was prachtig getekend en een vechtertje die het niet opgaf en zij kwam tot leven. Maar zonder hulp kon zij niet. Uiteindelijk was voor Ienieminie, zoals wij haar even noemden, sondevoeding nodig. Ondanks drie dagen elke twee uur haar de voeding te hebben gegeven, ondanks dat zij nog in gewicht toenam (elke gram erbij werd met blijdschap begroet), redde onze Ienieminie het niet. Tot groot verdriet moesten wij haar vrijdag, vier dagen later, laten gaan.
Ayla bracht niet meer pups ter wereld. Het bleef bij drie, prachtig getekende pups, waarbij de jongste, het teefje, het niet redde. De twee jongens wél. Tom en Jerry, zo noemden wij ze voorlopig, groeien elke dag. Tom als kool, Jerry had eerst wat hulp nodig, maar na een paar dagen wist ook hij verdraaid goed moeder’s tepel te vinden. Zij blijven acht weken bij moeder Ayla, waarna zij een nieuw tehuis krijgen.

 

Tom en Jerry
Nog met z’n drieën, Ieniemini, Jerry en Tom